تبلیغات
مبانی اینترنت

به نام ایزد منان

دیکشنری
موزیک

وضعیت در یاهو
وضعیت هوا در زاهدان
فال حافظ

فال عشق

توضیحاتی درباره تب Advance
شنبه 19 اردیبهشت 1388

تب Advanced :
در آخرین تب می توانید تنظیمات زیادی را در مورد مرورگر انجام دهید . به خاطر كثرت گزینه موارد بسیار ضروری ، توضیح داده می شود ( گزینه هایی كه در انتهای آنها Requires Restart وجود دارد بدین معنی است كه اگر بخواهید این عناوین مؤثر و عملی گردند حتماً باید مرورگر را بسته و مجدداً آن را اجرا نمایید)
ــ زیرمجموعه Accessibility :
گزینه Always expand ALT text for images : یعنی در صورتی كه حالت Show picture یا نشان دادن عكس در مرورگر غیرفعال باشد ، مرورگر توضیحات مربوط به ALT تصاویر را به صورت كامل و گسترده به جای تصویر نشان دهد . (در اینترنت ممكن است به هر دلیلی تصاویر نمایان نشود و یا اینكه كاربر حالت نمایش تصاویر توسط مرورگر را غیرفعال نموده باشد ، به همین خاطر معمولاً برنامه نویسان وب ، توضیحاتی درباره تصویر می نویسند كه به جای عكس نشان داده شود ، این توضیحات در داخل تگ Img و به صورت ALT=” Hadi’s Picture ” نوشته می شود كه در صورت لود نشدن تصویر عنوان « Hadi’s Picture » به جای عكس نمایش داده می شود . در مرورگرهای نسخه 5 به بالا خاصیت ALT به صورت تول تیپ ( Tooltip ) نیز نمایش داده می شود .)
ــ زیرمجموعه Browsing :
گزینه Always send URLs as UTF-8 : یعنی آدرس هایی كه در آدرس بار نوشته می شوند به صورت یونیكد ارسال شوند تا تحت هر زبانی ( در هر كامپیوتری ) قابل خواندن باشند .
گزینه Automatocally check for Internet Explorer updates : یعنی مرور گر به طور اتوماتیك هر زمان كه به اینترنت متصل می شود نسخه های به روز شده را جستجو كند .
انتخاب گزینه Disable script debugging موجب می شود كه اشكال زدایی Script های صفحات وب انجام نشود . این اشكال زداها توسط توسعه دهندگان وب برای آزمایش برنامه ها و اسكریپت های موجود در صفحات وب بكار می رود .
دوگزینه(Other) و Enable Install On Demand ( Internet Explorer) یعنی مرورگر در صورت نیاز به یك سری از اجزای تركیب دهنده خود یا صفحات وب ، آنها را دانلود و نصب نماید .
گزینه Notify when Downloads complete : بدین معنی است كه مرورگر پس از دانلود نمودن فایلی ، اتمام آن را به كاربر اعلام نماید .
گزینه Show friendly HTTP error messages : با نهادن تیك در این گزینه ، چنانچه مشكلی در برقراری ارتباط با سرور به جود آید ، مرورگر توضیحی همراه با اشاره به چگونگی رفع آن به كاربر بدهد . ولی در صورت نداشتن تیك كاربر فقط نام ایراد و كد مربوط به آن را مشاهده خواهد نمود .
گزینه Show friendly URLs : با نهادن تیك در این گزینه ، در صورت عبور ماوس از روی هر لینكی آدرس آن لینك به صورت  در Status Bar ظاهر می شود ولی در صورت نداشتن تیك به صورت Shortcut to ظاهر می شود .
گزینه Show Go button in Address bar : یعنی كلید Go در آدرس بار قابل رویت باشد .
گزینه Show Internet Explorer on the desktop : موجب نمایش آیكن مرورگر در Desktop می شود .
ــ زیر مجموعه Underline links :
هر یك از گزینه های زیر برای تعیین این كه آیا لینكهای موجود در صفحات وب زیرخط دار باشند یا نه ، استفاده می شود .
Always = لینكها همیشه زیرخط دار باشند .
Hover = لینكها هنگام گذر ماوس از روی آنها زیرخط دار شوند .
Never = هرگز نیازی به زیرخط دار بودن لینكها نیست .
گزینه های Use inline AutoComplete : حالت تكمیل خودكار ادامه عبارات و كلمات را برای آدرس بارمرورگر فعال می كند .
گزینه Use smooth scrolling : موجب نرمی و روانی حركت صفحه ( به میزان پیش فرض ) هنگام بالا و پایین بردن آن می شود .
ــ زیر مجموعه Multimedia :
گزینه Enable Automatic Image Resize : یعنی فعال نمودن حالت تغییر اندازه تصاویر بزرگ برای قابل رویت شدن كل تصویر بر روی صفحه .
گزینه Enable Image Toolbar : وقتی كه با ماوس بر روی تصویری مكث كنید تولبار های مربوط به تصویر در بالای عكس مذكور ظاهر می شوند . توسط این گزینه تعیین می شودكه آیاآن تولبارها ظاهر شوند یا نه ؟
گزینه های
Play animation in web pages ,
Play sounds in web pages ,
Play videos in web pages :
توسط این گزینه ها می توانید اجرای انیمیشن ها ، صداها و ویدئو های موجود در صفحات وب را فعال یا غیر فعال نمایید . غیرفعال نمودن این گزینه ها موجب دانلود و اجرای سریعتر صفحات وب در مرورگر می شود .
گزینه Smart image dithering : با فعال بودن این گزینه ، تصاویر ، صاف وسلیس نمایش داده می شود .
ــ زیر مجموعه Search from the Address bar :
گزینه Search results , and go to the most likely site : یعنی مرورگر بعد از جستجوی سایتها ، به آدرس سایتی كه بیشترین نتایج را در بردارد ، برود .
گزینه Don’t search from the Address bar : یعنی مرورگر به هیچ عنوان از طریق آدرس بار عمل جستجو را انجام ندهد .
گزینه Just display the results in the main window : یعنی مرورگر پس از جستجو از طریق آدرس بار نتایج را در پنجره اصلی نشان دهد .
گزینه Just go to the most likely site : یعنی مرورگر پس از جستجو مستقیماً به آدرس سایتی كه بیشترین نتایج را دارد ، برود .
ــ زیر مجموعه Security :
سه گزینه Check for Publisher’s certificate revocation و
Check for server certificate revocation و
Check for signatures on downloaded programs ،
برای كنترل ابطال گواهینامه های معتبر ناشران وب و سرورها وكنترل امضاهای دیجیتال و كدهای مجوز برنامه ها می باشد .
گزینه Do not save encrypted page to disk : اگر با یكی از اعضای خانواده یا دوستانتان بطور مشترك از كامپیوتر استفاده می كنید و دوست ندارید كه دیگران از اطلاعات شما ( نظیر كارتهای اعتباری ) كه در فولدر Temporay Interent Files باقی می ماند مطلع شوند ، این گزینه را تیك بزنید .
گزینه when browser is closed Empty Temporay Internet Files-Folder : برای پاك شدن فایلهای موجود در « فولدر فایلهای موقتی اینترنت » (Temporay Interent Files ) پس از بستن مرورگر می باشد .
با انتخاب گزینه Enable Profile Assistant ، اطلاعات شخصی شما بر اساس آنچه كه شما به سایتهای مورد اعتماد اعلام نموده اید در كامپیوتر ذخیره شده و حالت Share آنها نیز باقی خواهد ماند . همانگونه قبلاً اشاره شد این اطلاعات (بدون اجازه كاربر) مورد استفاده سایتهای دیگر نیز قرار خواهد گرفت .
گزینه Warn about invalid site certification : بدین منظور است كه مرورگر از بی اعتباری گواهینامه سایت شما را مطلع نماید .
گزینه Warn if changing between secure and not secure mode : بدین معنا است كه مرورگر ، زمانی كه شما از سایتی امن به سایتی ناامن بروید ، شما را مطلع نماید .
گزینه Warn if forms submittal is being redirected : یكی از راههایی كه هكرها از طریق آن می توانند بدون این كه متوجه شوید شما را به سایت دیگری بفرستند این است كه جهت حركت اطلاعاتی را كه شما در فرم های وب پر كرده اید عوض می كنند . اگر می خواهید متوجه این تغییر جهت شوید می توانید این گزینه را تیك بزنید .
با كلیك بر روی Restore Defaults می توانید تمام تغییرات را به حالت پیش فرض برگردانید .
در پایان برای اعمال تغییرات ، بروری Apply و سپس Ok كلیك نموده و خارج شوید .



[ شنبه 19 اردیبهشت 1388 - 05:28 ب.ظ ]
[ویرایش شده در : شنبه 19 اردیبهشت 1388 - 05:43 ب.ظ]
[ پیام ()|| مجتبی ناکینی ] [] [+]
موتورهای جستجو
چهارشنبه 9 اردیبهشت 1388
موتورهای جستجو ابزار اصلی بازیابی اطلاعات در اینترنت محسوب می‌شوند. آشنایی با موتورهای مختلف جستجو به منظور بازیابی سریع و صحیح اطلاعات و جستجوی رکوردهای مرتبط مطلوب و اجتناب از بازیابی رکوردهای نامرتبط، یکی از نیازهای اساسی استفاده‌کنندگان  از اینترنت است. آنچه برای جستجوگران اینترنت اهمیت دارد، صرفه‌جویی در وقت آنان است. در این قسمت، موتور جستجوی «گوگل» که یکی از قوی‌ترین موتورهای جستجوی وب جهانی است، توضیح داده می‌شود. «گوگل» با پوشش بیش از ۰۰۰/۹۲۰/۳۲۶/۱ صفحهء وب و سرعت بازیابی قابل قبول (در کم‌تر از ۵/۰ ثانیه)، در وقت جستجوگر صرفه‌جویی می‌کند و مدعی است که امکان جستجو به ۲۵ زبان مختلف دنیا را فراهم می‌کند. این موتور جستجو از طریق نشانی www.google.com قابل دسترسی است. در زیر راهبردهای جستجو در «گوگل» شرح داده می‌شوتد.


۱/ جستجو در عنوان صفحهء وب
عنوان صفحهء وب ممکن است عنوان مقاله، کتاب، نام شخص، سازمان، کالا، خدمات، شرکت، دارو, و غیره باشد. برای انجام جستجو در عنوان، در خانهء خالی مخصوص جستجو ابتدا کلمات “allintitle” به معنی «تماماً در عنوان» (بدون فاصله بین کلمات) و بعد ازآن, نشانهء دونقطه «:» را بدون فاصله تایپ کنید. آنگاه با یک فاصله، موضوع موردنظر را در قالب کلیدواژه تایپ کنید و روی گزینهء “Goolgle Search”  کلیک یا اینتر کنید. به عنوان مثال، اگر جستجوگری دربارهء “abstracting” اطلاعات بخواهد، برای آن که این عبارت در عنوان صفحات وب باشد، باید به این صورت عمل کند:

allintitle: abstracting

امکان استفاده از عملگرهای منطق بولی
عملگر AND

«گوگل» امکان جستجو با استفاده از عملگرهای منطقی بولی را فراهم می‌کند. از آنجا که جستجو در «گوگل» مبتنی بر باهم‌بودن واژه‌ ها یعنی استفاده از عملگر AND می‌باشد، دیگر نیازی به تایپ این عملگر نیست. مثلا‍ً برای جستجوی عبارت “resource sharing” در عنوان صفحات وب باید به این صورت عمل شود: allintitle: resource sharing

جستجوی عبارت
برای جستجوی عبارتی و همجواری واژه‌ها از علامت نقل قول (”) قبل و بعد از عبارت استفاده می‌شود. توجه داشته باشید که بین این علامت و واژه‌های ابتدا و انتهای عبارت هیچ فاصله‌ای نباشد. برای جستجوی عبارت قبل با این شیوه، کافی است که قبل و بعد از آن فقط علامت نقل‌قول (”) گذاشته شود:
allintitle: “resource sharing”
البته می‌توان قبل از واژه‌هایی که بعد از اولین واژه می‌آیند، علامت بعلاوه (+) به معنی And را بدون فاصله تایپ کرد تا آن‌ها را با هم جستجو کند، ولی نیازی به این علامت نیست.

allintitle: resource +sharing

علامت (+) کاربردهای دیگری هم دارد که در زیر توضیح داده می‌شود:
«گوگل» واژه‌ها و حروف عام را به عنوان واژه‌های غیرمجاز می‌شناسد و بطور خودکار واژه‌هایی مانند about، how، where، what، اعداد یک رقمی و تک (۹-۱)، فعل‌های کمکی مانندwas، are، is، حروف A-Z به صورت تک و تنها، حروف اضافه و تعریف و ربط مانند in، on، an، a، at و غیره را نادیده می‌گیرد، زیرا این واژه‌ها بندرت به اخص‌شدن جستجو کمک می‌کنند و بطور چشمگیری باعث کاهش سرعت در بازیابی اطلاعات می‌شوند. بنابراین، برای گنجاندن واژه‌های غیرمجاز مثل واژه‌های بالا در فرآیند جستجو، از علامت بعلاوه (+) قبل از آن‌ها استفاده کنید. توجه داشته باشید که قبل از علامت بعلاوه (+) حتما فاصله باشد و بین آن و واژهء بعد فاصله نباشد. همچنین می‌توان درجستجوهای عبارتی از علامت بعلاوه استفاده کرد. به مثال‌های زیر توجه کنید:

allintitle: +what +is “intellectual property”
allintitle: “World War +I” german
allintitle: +where +is Iran
allintitle: “Episode +I”
allintitle: +about dazel

«گوگل» هایفن (علامت خط تیرهء بین کلمات)، ممیز، نقطه، علامت مساوی و آپوستروف (‘) را به عنوان متصل‌کننده‌های (رابط‌های) عبارتی می‌شناسد. مثلاً “mother-in-law” یک عبارت محسوب می‌شود، حتی اگر سه واژهء آن در نقل قول نیامده باشد. برای بازیابی آن می‌توان از علامت (”) در ابتدا و انتهای عبارت نیز استفاده کرد. به نتایج جستجو در مثال‌‌های زیر توجه فرمایید؛ خواهید دید که رکوردهای بازیابی‌شده تقریباً مشابه هستند.

allintitle: mother-in-law
allintitle: “mother +in law”
allintitle: self-determination
allintitle: “self determination”

عملگر OR
برای جستجو با استفاده از عملگر OR به منظور بازیابی هر کدام از واژه ها، باید این عملگر را با حروف بزرگ تایپ کرد. اگر جستجوگری بدنبال صفحاتی باشد که واژهء ”library” یا “libraries”در عنوان آن‌ها باشد، باید به این صورت عمل کند:
allintitle: library OR libraries
به خاطر داشته باشید که برای جستجوی مفرد و جمع واژه‌ها از عملگر OR استفاده شود. به تعبیر دیگر، اگر به دنبال صفحاتی هستید که مفرد یا جمع واژه‌ای در عنوان آنها باشد باید از عملگر OR استفاده نمایید. «گوگل» دقیقاً واژه‌ای را که شما تایپ می‌نمایید جستجو می‌کند. بنابراین برای بازیابی مشتقات، مفرد یا جمع واژه‌ها یا مترادف‌های آن‌ها، از این عملگر استفاده کنید:

allintitle: iran OR iran’s OR Iranian OR Persian OR persian’s

عملگر NOT
برای جستجو با استفاده از عملگر NOT به منظور بازیابی نکردن یک یا چند واژه, باید قبل از واژه‌هایی که نمی‌خواهید بازیابی شوند، علامت منها (-) را بدون فاصله تایپ کنید. البته مطمئن شوید که قبل از علامت منها فاصله باشد. مثلاً برای جستجوی صفحاتی که واژهء “Persia” در عنوان آن‌‌ها باشد، ولی واژهء  “Persian”یا “Iran” در آن‌ها نباشد، باید به این صورت عمل کنید:
allintitle: Persia –iran –persrsian
هدف از جستجو در عنوان صفحات وب کاهش ریزش کاذب اطلاعات و حذف رکوردهای نامربوط است. اگر در مورد موضوع مورد علاقه رکوردی پیدا نشد، کلماتی را که دربارهء اطلاعاتی ندارند، حذف کنید تا جستجو عام‌تر شود و جامعیت جستجو بالا برود. اگر باز هم چیزی پیدا نشد، عبارت “allintitle:” را حذف کنید تا هرجا که واژه یا واژه‌های موردنظر به کار رفته، بازیابی شود. بدیهی است که در جستجوی ساده و خارج از عنوان صفحات وب نیز تدوین راهبردهای جستجو، اعم از جستجوی عبارتی و همجواری واژه‌ها یا جستجو با استفاده از عملگرهای بولی به شیوه‌ای که برای عنوان به کار می‌رفت، ممکن خواهد بود. مثال:

۱/ And “Resource Sharing”
۲/ OR Library OR Libraries
3.NOT Persia –iran -persian

1. جستجو در نشانی سایت وب «یوآرال»
منظور از این قسمت آن است که اگر جستجوگری دنبال نشانی سایت وب‌هایی باشد که واژه، نام شخص یا سازمان، علامت یا نام اختصاری خاصی در آن‌ها به کار رفته از این راهبرد استفاده کند. برای انجام عمل جستجو در نشانی سایت وب (یوآراِل)، در خانهء خالی مخصوص جستجو ابتدا عبارت “allinurl” (به معنی «تماماً در نشانی سایت وب») را بدون فاصله، و بعد از آن نشانهء دونقطه (:) را بدون فاصله تایپ کنید. سپس با یک فاصله، واژه، نام، علامت یا نام اختصاری موردنظر را تایپ و روی گزینهء “Google Search” کلیک یا اینتر کنید. مثلاً اگر جستجوگری به دنبال نشانی سایت وب‌هایی است که واژهء “Irandoc” در آن‌ها به کار رفته، باید به این صورت عمل کند:

allinurl: irandoc

عملگر AND
«گوگل» امکان جستجو با استفاده از عملگرهای بولی را برای جستجو در نشانی سایت وب‌ها نیز فراهم می‌کند. جستجو در این قسمت نیز مبتنی بر بودن AND است. بنابراین، دیگر نیازی به تایپ این عملگر نیست. مثلاً اگر جستجوگری بدنبال نشانی سایت وب‌های دانشگاهی ایران است، باید به این صورت عمل کند:

allinurl: ac ir

جستجوی عبارت
برای جستجوی عبارتی و همجواری واژه‌ها یا علائم و نام‌های اختصاری باید از علامت نقل قول (”) در قبل و بعد از آن‌ها استفاده شود. توجه کنید که بین علامت و واژه‌ها یا نام اختصاری، در ابتدا و انتها هیچ فاصله‌ای نباشد. برای جستجوی آدرس سایت‌های دانشگاهی ایران کافی است که قبل و بعد از آن علائم مانند مثال پیشین، علامت (”) بگذارید:

allinurl: “ac ir”

عملگر OR
برای استفاده از عملگر OR به منظور بازیابی هر کدام از واژه‌ها یا علائم و نام‌های اختصاری، باید این عملگر را با حروف بزرگ تایپ کنید. اگر جستجوگری بدنبال سایت‌هایی است که واژهء Iran یا Iranian در آدرس آن‌ها باشد، باید به این صورت عمل کند:

allinurl: iran OR Iranian

عملگر NOT
برای جستجو با استفاده از عملگر NOT به منظور حذف یک واژه یا علامت اختصاری، باید قبل از واژه یا نام‌هایی که نمی‌خواهید بازیابی شوند، علامت منها (-) را بدون فاصله تایپ کنید. مثلاً برای جستجوی آدرس سایت‌هایی که علامت “ac.ir” در آن‌ها به کار رفته، ولی علامت “ut” در آن‌ها نباشد، به این صورت عمل کنید:

allinurl: “ac.ir” -ut

امکان جستجو در سایت بخصوص
«گوگل» امکان جستجوی موضوع در یک سایت وب خاص را فراهم می‌کند. مثلاً اگر جستجوگری به دنبال صفحاتی است که واژهء “Indexing” در عنوان آن‌ها و نشانی سایت وب آن‌ها هم www.ala.org باشد، ابتدا باید موضوع یا واژه‌های موردنظر را با هر رابطه‌ای که می‌خواهد اعم از روابط بولی با استفاده از عملگرها، جستجوی عبارتی، یا جستجو در عنوان مشخص کند، سپس بعد از یک یا چند فاصلهء خالی، نشانی سایت موردنظر را بعد از عبارت (site:) به شکلی که در زیر بیان می‌شود، تایپ نماید و موضوع موردنظر را در آن جستجو کند:

allintitle: indexing site: www.ala.org

همچنین «گوگل» امکان عدم جستجو در یک سایت خاص را فراهم می‌کند. در مثال قبل کافی است که قبل از عبارت  “site”یک علامت منها (-) بدون فاصله بگذارید؛ یعنی بگویید که در مورد موضوع “Indexing” در سایت مذکور جستجو نکند:

allintitle: indexing –site: www.ala.org

گوگل همچنین امکان بازیابی سایت‌هایی را که نشانی سایت وب یک شخص، دانشگاه یا سازمان, و غیره را آورده‌اند و به آن پیوند شده‌اند فراهم می‌کند. برای پی‌بردن به این موضوع ابتدا واژهء link، و بعد از آن نشانهء دو نقطه (:) سپس نشانی سایت دلخواه را تایپ و اینتر کنید؛ خواهید دید که چه سایت‌هایی به آن سایت پیوند شده‌اند. مثلاً اگر بخواهیم بدانیم که چه سایت‌هایی نشانی سایت وب مرکز اطلاعات و مدارک علمی ایران ( www.irandoc.ac.ir ) را در صفحهء خانگی خود گنجانده‌اند و به آن پیوند شده‌اند، باید به این صورت عمل کنید:

link: www.irandoc.ac.ir

جستجوی سایت‌های مشابه
«گوگل» امکان بازیابی سایت‌های مشابه (مرتبط به( یک سایت را فراهم می‌کند. برای این کار ابتدا واژهء related، و بعد از آن نشانهء دونقطه (:) را بدون فاصله تایپ کنید. سپس نشانی سایت موردنظر را تایپ و اینتر کنید، یاروی عبارت Google Search کلیک بزنید. مثلاً اگر جستجوگری به دنبال نشانی سایت‌هایی باشد که مشابه (مرتبط به) آدرس www.oclc.org هستند، باید به این صورت عمل کند



[ چهارشنبه 9 اردیبهشت 1388 - 05:39 ب.ظ ]
[ویرایش شده در : - - -]
[ پیام ()|| مجتبی ناکینی ] [] [+]
نشانی‌های IP
یکشنبه 30 فروردین 1388
هر کامپیوتری در اینترنت یک شماره اختصاصی دارد که به آن نشانی IP میگویند.
IP علامت اختصاری پروتکل اینترنتی ‌است؛ زبانی که کامپیوترها به ‌وسیله آن با هم ارتباط برقرار می‌کنند. یک پروتکل، راه از پیش تعریف شده‌ای است که هرگاه کسی می‌خواهد از یک سرویس استفاده کند، از طریق آن وارد عمل می‌شود.
این «استفاده کننده» (کاربر) در این جا می‌تواند یک شخص حقیقی‌ و یا یک برنامه مثل نرم افزارهای استفاده کننده از اینترنت باشد.
یک IP معمولا بدین شکل است:
۳۸.۱۱۳.۱۶۲.۴۲
ما انسان‌ها برای اینکه این نشانی‌ها را راحت حفظ کنیم، آنها را به صورت بالا می نویسی (که البته این هم راحت نیست) اما کامپیوترها به صورت باینری یا با هم ارتباط برقرار می‌کنند‌ و نشانی IP بالا به زبان باینری بدین شکل است: ۱۰۰۱۱۰.۱۱۱۰۰۱.۱۰۱۰۰۰۱۰.۱۰۱۰۱۰ به عدد چهار بخشی موجود در IP اوکتتز(اوکتتز از ریشه عدد هشت یونانی گرفته شده است) گفته می‌شود چون هر کدام از آنها در صورت تبدیل به فرم باینری (دو دوئی) هشت موقعیت دارند. اگر این موقعیت‌ها را به هم اضافه کنیم می‌شود ۳۲ و دلیل این که به نشانی‌های IP اعداد ۳۲ بایتی می‌گویند همین است.
از آن جا که هر کدام از این موقعیت‌ها در سیستم باینری می‌توانند دو حالت داشته باشند (صفر یا یک)، تعداد نهایی حالات ترکیب آنها در اوکتتز، ۲۳۲ یا ۴,۲۴۹,۹۶۷,۲۹۶تعداد منحصر به فرد است.
در ازای تقریبا ۴.۳ میلیارد ترکیب محتمل، اعداد خاصی به عنوان نشانی‌های IP مشخص انتخاب شده‌اند.
برای نمونه، نشانی ۰.۰.۰.۰ برای شبکه‌های پیش‌فرض در نظر گرفته شده است و نشانی ۲۵۵.۲۵۵.۲۵۵.۲۵۵ برای broadcastها.
اوکتتز‌ها به جز جدا کردن اعداد کار دیگری هم دارند. از آنها برای ساخت کلاس‌هایی از IP ها استفاده می‌شود که می‌توانند در موارد خاص تجاری، دولتی و ... استفاده شوند.
اوکتتز‌ها به دو بخش نت(Net) و هاست(Host) تقسیم می‌شوند.
بخش نت همیشه اولین اوکتتز را در بر می‌گیرد و از آن برای یشناسایی شبکه‌ای که کامپیوتر به آن تعلق دارد استفاده می‌شود. هاست(که گاهی به آن Node هم گفته می‌شود) کامپیوترهای حقیقی را در شبکه مشخص می‌کند. بخش هاست همیشه آخرین اوکتتز را در بر می‌گیرد.
● پروتکل اینترنت: سیستم نام دامنه
وقتی که اینترنت در دوران ابتدایی‌اش به سر می‌برد، از تعداد کمی کامپیوتر که بوسیله مودم‌ها و خطوط تلفن با هم در ارتباط بودند، تشکیل شده بود.
در آن زمان برای این که ارتباط بین دو کامپیوتر برقرار شود کاربران باید IP کامپیوتری را که می‌خواستند با آن ارتباط برقرار کنند تهیه می‌کردند. برای نمونه نشانی IP یک کامپیوتر ۲۱۶.۲۷.۲۲.۱۶۲ بود و کاربر برای برقراری ارتباط با آن باید آن را تهیه می‌کرد. در اوایل این کار چندان سخت نبود اما با گسترش استفاده‌کنندگان اینترنت، تهیه IP دیگران دیگر غیر ممکن شد.
اولین راه‌حل یک تکست فایل ساده بود که توسط مرکز اطلاعات شبکه‌ها تهیه شد و نام‌ها را به نشانی‌های IP هدایت می‌کرد. به زودی این فایل به قدری کند و ناکارآمد شد که نمی‌شد آن را مدیریت کرد. در سال ۱۹۸۳، دانشگاه وییسکانسین سیستم نام‌ دامنه (DNS) را ابداع کرد که نام‌های تکست را به صورت خود‌کار به نشانی‌های IP هدایت می‌کرد.
در این روش شما به جای این که IP یک سایت،‌ مثلا urls.ir را حفظ کنید تنها hamshahrinline.ir را حفظ می‌کنید.
● URL ؛ مکان‌نمای یکسان منبع (نشانی سایت)
وقتی که شما از اینترنت استفاده می کنید یا یک میل می‌فرستید، از یک نام دامنه استفاده می‌کنید که این کار را برای شما انجام می‌دهد. برای نمونه نشانی http://www.urls.ir نام دامنه urls.ir را در بر دارد. همین نام دامنه در example@urls.ir هم وجود دارد. هر بار که ما از یک نام دامنه استفاده می‌کنیم، از سرورهای سیستم نام دامنه (DNS) استفاده می‌کنیم که نام‌های دامنه قابل خواندن برای انسان را به IPهای قابل فهم برای ماشین تبدیل می‌کند.
نام‌های دامنه سطح بالا که به آنها دامنه‌‌های سطح اول هم گفته می‌شود این‌ها هستند: .COM، .ORG ، .IR، .NET ، .EDU و .GOV.
چند سایت معروف که از دامنه .COM استفاده می‌کنند این‌ها هستند:
۱) Google
۲) Yahoo
۳) Microsoft
هر نامی در دامنه سطح بالای COM. باید منحصر به فرد باشد. کلمه همیشگی سمت چپ مثل WWW ، نام میزبان است که نام یک ماشین خاص (با یک IP خاص) را در یک دامنه مشخص می‌کند.
یک دامنه داده شده می‌تواند به صورت بالقوه نام میلیون‌ها هاست(میزبان) را تا زمانی که در آن منحصر به فرد هستند در بر بگیرد.
سرورهای سیستم نام‌ دامنه(DNS)، درخواست‌ها را از برنامه‌ها و دیگر سرورهای نام‌ دریافت می‌کنند تا نام‌های دامنه را به نشانی‌های IP تبدیل کنند.
وقتی که یک درخواست به سرور سیستم نام‌دامنه وارد می‌شود، سرور یکی از چهار کار زیر را بر روی آن انجام می‌دهد:
۱) با یک نشانی IP به آن جواب می‌دهد چون نشانی IP دامنه درخواست شده را می‌داند.
۲) با دیگر سرور‌های سیسم نام‌ دامنه تماس می‌گیرد و سعی می‌کند نشانی IP نام درخواست شده را پیدا کند. البته سرور شاید چندین بار این کار را انجام دهد.
۳) امکان دارد بگوید: من نشانی IP دامنه‌ای که شما خواسته‌اید ندارم اما نشانیIP سرور دیگری را به شما می‌دهم که نشانی‌های بیشتری از من می‌داند.
۴) یک پیغام ارور(Error) می‌فرستد، چون دامنه درخواست شده یا وجود ندارد یا دیگر اعتبار ندارد.
● یک مثال از پروسه خواندن نام دامین
برای درک این پروسه بهتر است به این نمونه توجه کنید:
۱) فرض کنید شما نشانی urls.ir را در مرورگر خود تایپ می‌کنید.
۲) مرورگر برای یافتن نشانی IP به یک سرور سیستم نام‌ دامنه(DNS) مراجعه می‌کند.
۳) این سرور هم جستجو را با تماس با یکی از روت سرور‌ها(سرورهای اصلی) آغاز می‌کند- روت سروها نشانی‌های IP تمام DNS سرورها را که با دامنه‌‌های سطح بالا.COM ،.NET ،.IR و... کار می‌کنند- دارند.سرور DNS شما از روت‌ سرور www.urls.ir را می‌خواهد.
۴) اگر روت سرور این IP را نداشته باشد می‌گوید:« من IP درخواست شما(www.urls.ir) را ندارم
۵) اما IP سرور دامنه‌‌های .IR را به شما می‌دهم».
۶) آن وقت سرور نام دامنه شما، یک درخواست به سرور دی‌ان‌اس‌ .IR می‌فرستد
۷) از آن می‌پرسد که آیا نشانی IP برای www.urls.ir می‌شناسد یا نه.
۸) سرور DNS دامنه‌های IR، نشانی‌های IP سرور نامی را که با دامنه www.urls.ir در ارتباط‌ هستند می‌شناسند، به همین خاطر درخواست شما را به آنها ارجاع می‌دهد.
۹) سرور نام شما سپس به سرور دی‌ان‌اس www,urls.ir مراجعه می‌کند و می‌پرسد که آیا این سرور DNS، نشانی IP www.urls.ir را می‌شناسد یا نه.
۱۰) این سرور قطعا نشانی IP مورد درخواست ما را دارد بنابر این آن‌را به سرور DNS ما می‌‌دهد.
۱۱) این سرور هم آن را به مرورگر ما می‌دهد و مرورگر برای دریافت یک صفحه وب از www.urls.ir به سرور مراجعه می‌کند.
یکی از کلیدهای موفقیت در انجام چنین کاری افزونگی تکرار و فراوانی است. در هر سطح چندین سرور DNS وجود دارد و هر گاه یک درخواست به جواب نرسد چندین سرور دیگر برای رسیدن به جواب وجود دارد. کلید دیگر cashing است.
وقتی که یک سرور DNS یک درخواست را به جواب می‌رساند، نشانی IP دریافت شده را ذخیره می‌کند. و وقتی که یک درخواست دامنه .IR را به یک روت سرور ارجاع می‌دهد، نشانی IP سروری را که IP دامنه‌های .IR را دارد ذخیره می‌کند تا دفعه بعد که دوباره درخواستی برای نشانیIP دامنه .IR دریافت کرد بدون واسطه روت سرور به همین سرور DNS مراجعه کند.
سرور DNS این کار را می‌تواند برای هر درخواست انجام دهد و cashing به آن این اجازه را می‌دهد که از جستجو‌های بی‌مورد دست بردارد.
سرورهای DNS روزانه به میلیاردها درخواست پاسخ می‌دهند و وجود آنها برای عملکرد روان اینترنت بسیار ضروری است.
این حقیقت که این مراکز اطلاعاتی بسیار گسترده و پراکنده به این خوبی و البته به دور از چشم ما کار می‌کنند، گواه طراحی بی‌نظیر آنهاست.
● کلاینت‌ها و سرورها
سرورها دسترسی یه اینترنت را برای ما میسر می‌کنند. تمام ماشین‌های موجود در اینترنت یا سرور هستند یا کلاینت. سرورها دستگاه هایی هستند که به دیگر ماشین‌ها سرویس ارائه می‌دهند و ماشین‌هایی که از آنها برای برقراری ارتباط با سرورها استفاده می‌شود کلاینت هستند.
در فضای اینترنت، این سرور‌های وب،‌ سرورهای ایمیل، سرورهای FTP و دیگر سرورها هستند که نیازهای ما برای ایجاد ارتباط را برطرف می‌کند.
وقتی که شما می‌خواهید به www.urls.ir متصل می‌شوید تا یک صفحه را بخوانید، از یک کلاینت (کامپیوتری که پشت آن نشسته‌اید) استفاده می ‌کنید.
در واقع ابتدا به سرور وب www.hamshahri.ir دسترسی پیدا می‌کنید؛ ماشین سرور صفحه‌ای را که شما درخواست کرده‌اید پیدا می‌کند و برایتان می‌فرستد. کلاینت‌هایی هم که به یک ماشین سرور متصل می‌شوند همین کار را با یک منظور مشخص انجام می‌هند؛ یعنی درخواست‌هایشان را به یک نرم افزار مشخص سرور که در یک ماشین سرور فعال است هدایت می‌کنند.
هر سرور یک نشانی IP ثابت دارد که به ندرت تغییر پیدا می‌کند. در مقابل یک کامپیوتر خانگی که از طریق مودم شماره‌گیری می‌کند هر بار که به ISP متصل می‌شود یک نشانی IP دریافت می‌کند.
این IP تا هنگامی که شما به اینترنت وصل هستید منحصراً در اختیار شماست اما هر بار که به یک ISP متصل شوید، یک IP جدید دریافت خواهید کرد. بدین ترتیب ISP به جای این که هر مشتری را با یک IP بشناسد، هر مودم را با یک IP می‌شناسد.
● پورت‌ها
وقتی‌ که یک کلاینت به وسیله یک پورت به یک سرویس متصل می‌شود، از یک پروتکل مشخص استفاده می‌کند. پروتکل‌ها معمولاً به صورت تکست هستند و به سادگی تعریف می‌کنند که چگونه کلاینت‌ها و سرورها با هم ارتباط برقرار می‌کنند. هر وب سرور در اینترنت پروتکل انتقال تکست‌های هایپر (HTTP) را می‌شناسد.
اجزایی که طرز کارشان در این گزارش معرفی شدند (شبکه‌ها، روتر‌ها [راهبان‌ها]، نقاط دسترسی شبکه[NAP]، سیستم نام‌‌های دامنه[DNS] و سرورهای پرقدرت)، جیزهایی هستند که ما برای دسترسی به اینترنت به آنها نیاز داریم.
نکته جالب در مورد آنها این است که این سیستم‌های عریض و طویل دسترسی ما به اینترنت را تنها در چند میلیونیوم ثانیه امکان‌پذیر می‌کنند.
این اجزا در دنیای مدرن بسیار مهم هستند چرا که بدون آنها دسترسی به اینترنت ممکن نیست و دنیای بدون اینترنت هم برای بسیاری از ما معنایی ندارد.


[ یکشنبه 30 فروردین 1388 - 04:57 ب.ظ ]
[ویرایش شده در : یکشنبه 30 فروردین 1388 - 05:05 ب.ظ]
[ پیام ()|| مجتبی ناکینی ] [] [+]

انواع کد های جدید جاوا تغییر شکل موس